جوش های زیر پوستی صورت

نویسنده سارا فرخی
بررسی علمی دکتر فاطمه خلیلی

جوش کور یا جوش زیر پوستی صورت  به آکنه ای گفته می شود که در زیر سطح پوست به وجود می آید. جوش های زیر پوستی معمولاً از دور قابل مشاهده و تشخیص نیستند، اما فرد می تواند با کشیدن انگشت روی سطح پوست آن را احساس کند. این جوش ها اغلب در اثر کیست یا ندول ایجاد می شوند و ترکیبی از سبوم (روغن)، باکتری ها و آلودگی هایی ایجاد می شوند، که در منافذ پوستی گیر کرده اند و به صورت جوش چرکی هستند. نتیجه نهایی ترکیب این سه عامل، ایجاد یک توده دردناک در زیر پوست است که برخلاف سایر جوش ها "سر" ندارد و تنها ممکن است یک منطقه برآمده، دردناک، سفید و بزرگ زیر پوست احساس شود. این ناحیه ممکن است در اثر التهاب (تورم) پوست اطرافش، به رنگ قرمز دربیاید. آکنه های زیر پوستی، افراد زیادی را درگیر می کند و جزء شایعترین بیماری های پوستی به حساب می آیند. از بین بردن جوش های زیر پوستی دشوار است، اما با حوصله و مراقبت و با آنتی بیوتیک های موضعی یا خوراکی قابل درمان می باشند.

علت ایجاد جوش زیر پوستی چیست؟

جوش های زیر پوستی در مناطقی از پوست ایجاد می شوند که غدد چربی بیشتری دارد؛ مانند صورت، گردن، شانه ها، کمر و قفسه سینه. غدد چربی پوست، روغنی را به نام سبوم تولید می کنند. حفره های کوچک پوست (معروف به منافذ باز پوست) توسط مجراهایی به نام فولیکول به غدد چربی متصل می شوند. غدد سباسه از طریق باز شدن یک فولیکول، سبوم را ترشح می کنند تا از پوست محافظت کرده و آن را مرطوب نگه دارند. اگر منافذ توسط سلول های مرده پوست یا سبوم مسدود شوند، روغن قادر به رسیدن به سطح پوست نیست و جایی برای رفتن ندارد. بنابراین سبوم در غده چربی جمع می شود و به یک جوش تبدیل می گردد. در موارد شدید، مخلوط سلول های مرده پوست و سبوم، باعث تجمع باکتری هایی در فولیکول مسدود شده می شوند، که به طور معمول روی پوست قرار دارند. این باکتری پروپیونی باکتریوم آکنه  (P. acnes) نامیده می شود. وقتی این اتفاق می افتد، باکتری ها با تولید آنزیم ها و مواد شیمیایی، توجه گلبول های سفید خون را به خود جلب می کنند که این اتفاق منجر به قرمزی، تورم، گرما و درد (در مجموع التهاب) می شود.

درمان های خانگی

یک جوش زیر پوستی ساده را می توان به راحتی در خانه درمان کرد، البته آن ها اغلب خود به خود از بین می روند. طیف وسیعی از درمان های خانگی وجود دارد که می تواند روند بهبودی را تسریع کند. برای مثال نکات زیر را در نظر بگیرید:

۱. هرگز جوش زیر پوستی را فشار ندهید:

اگرچه وسوسه کننده است اما هرگز نباید سعی کرد که جوش زیر پوستی را فشار داد یا بیرون آورد. جوش های زیر پوستی معمولاً در نزدیکی سطح پوست قرار ندارند، به این معنی که نمی توان آن ها را مانند جوش های سر سفید تخلیه کرد. تلاش برای تخلیه کردن یک جوش زیر پوستی، باعث ایجاد زخم های دائمی، ایجاد جوش های چشمگیر، دردناک شدن جوش یا عفونت می شود. همچنین باعث هل دادن محتویات جوش (که ترکیبی از سبوم، سلول های مرده پوست و باکتری ها است) به عمق پوست می شود که می تواند منجر به افزایش التهاب گردد. بهترین اقدام این است که صبر کنید تا این جوش اصطلاحا "سر بزند" تا بتوان آن را تخلیه کرد.

۲. از کمپرس گرم استفاده کنید:

کمپرس گرم از چند جهت می تواند به درمان و تسکین جوش های زیر پوستی کمک کند. اول، آنها می توانند به کاهش درد آکنه کمک کنند، همچنین هنگامی که جوش سفید ایجاد می شود بسیار مفید خواهند بود. کمپرس گرم را ۱۰ الی ۱۵ دقیقه به مدت سه تا چهار بار در روز، روی ناحیه جوش دار قرار دهید. این کار می تواند به جوش اجازه دهد تا چرک خود را آزاد کرده و به آرامی بهبود یابد. می توان هم کمپرس را برای گرم کردن در مایکروویو گذاشت، و هم می توان یک پارچه تمیز را در آب داغ خیساند و روی جوش گذاشت. در حالت کلی گرما می تواند منافذ پوستی را باز کند؛ این کار می تواند جوش را به سطح پوست نزدیک کرده و سر ایجاد کند. تشکیل یک سر باعث می شود سبوم، سلول ها و باکتری ها از پوست خارج شوند. توجه داشته باشید که در طول درمان، جوش را دستمالی نکنید و آن را تمیز نگه دارید.

۳. چسب های آنتی آکنه:

برچسب های آنتی آکنه مانند باند هستند که مستقیماً روی جوش زیر پوستی قرار می گیرند. از لحاظ تئوری، برچسب به از بین بردن باکتری ها، سبوم و آلودگی کمک می کند. مواد تشکیل دهنده انواع این برچسب ها ممکن است متفاوت باشد، اما اکثر آن ها حاوی ماده ای ضد آکنه مانند اسید سالیسیلیک هستند. برچسب های آکنه معمولاً در داروخانه ها موجود اند و ممکن است به صورت روزانه تا زمان رفع جوش زیر پوستی استفاده شوند. مدت زمانی که فرد باید از برچسب جوش استفاده کند متفاوت است، اما معمولاً حداقل هر ۲۴ ساعت یک بار باید عوض شوند.

۴. یک آنتی بیوتیک موضعی استفاده کنید:

آنتی بیوتیک های موضعی می توانند پوست را از شر باکتری هایی که در ایجاد جوش زیر پوستی نقش دارند، خلاص کند و التهاب را کاهش می دهند. اگر کسی دائما دچار جوش های زیر پوستی می شود، می تواند از این محصولات در اطراف منطقه آسیب دیده به عنوان یک راه برای پیشگیری استفاده کند. رایج ترین آنتی بیوتیک های موضعی برای درمان آکنه شامل محلول های کلیندامایسین و اریترومایسین می باشد. اگر به طور کلی پوست حساسی دارید، ممکن است لازم باشد یک بار در روز از این مواد استفاده کنید و ببینید واکنش پوستتان چطور است.

با این حال، آنتی بیوتیک های موضعی به تنهایی موثر نیستند و شما باید از آن ها به همراه نوع دیگری از محصولات ضد آکنه مانند پراکسید بنزوئیل استفاده کنید. آنتی بیوتیک، پوست از شر باکتری ها و التهاب خلاص می کند، در حالی که پراکسید بنزوئیل جوش زیر پوستی را خشک می کند.

۵. روغن درخت چای را امتحان کنید:

روغن درخت چای می تواند به عنوان یک ضد آکنه ملایم مانند آنتی بیوتیک های قوی و مواد شیمیایی بدون نسخه (OTC) عمل کند. برای کارآیی مطلوب این روغن، باید از محصولی استفاده کرد که حداقل ۵ درصد روغن درخت چای داشته باشد. دو بار در روز باید از آن استفاده نمود تا جوش زیر پوستی کاملاً بهبود یابد. توجه داشته باشید که تا زمانی که روغن درخت چای را رقیق نکنید، نمی توانید از آن به صورت خالص استفاده کنید. برای این کار، یک مقدار از روغن درخت چای را با یک مقدار مساوی روغن حامل مخلوط کنید. روغن های حامل معروف شامل روغن نارگیل، جوجوبا و زیتون می باشند. پس از رقیق شدن، به منطقه آسیب دیده بمالید و یک شب بگذارید بماند. صبح که شد آن را به طور معمول شستشو دهید. روغن درخت چای برای استفاده روزانه به اندازه کافی ایمن می باشد و فقط هنگامی مضر است که آن را بخورید.

۶. استفاده از عسل:

عسل یکی دیگر از گزینه های طبیعی و OTC برای درمان التهابات ناشی از جوش و آکنه است که دارای خواص ضد میکروبی طبیعی نیز می باشد. برای استفاده از این روش باید یک محصول حاوی عسل طبیعی تهیه نمود. مقدار کمی از این عسل را به ناحیه آسیب دیده بمالید و بگذارید یک شب بماند. عسل طبیعی را می توان به عنوان پاک کننده نیز با آب مخلوط کرد.

۷. تسکین درد با یخ:

کیسه یخ می تواند برای کاهش قرمزی، التهاب و تورم بعد از تخلیه جوش مفید باشد. برای استفاده از یخ جهت کاهش تورم و قرمزی، فرد باید مراحل زیر را انجام دهد:

  • از یک ژل ملایم شستشوی صورت و آب گرم استفاده کنید و محل را با حوله تمیز خشک کنید.
  • تکه های یخ را درون کیسه پلاستیکی یا حوله تمیز قرار دهید.
  • کیسه یخ را ۵ دقیقه بر روی منطقه آسیب دیده نگه دارید، ۵ دقیقه آن را بردارید و مجددا ۵ دقیقه آن را بگذارید. اجازه ندهید که یخ ها کثیف شوند. برنامه یخ را سه الی چهار بار در روز تکرار کنید.

جلوگیری از ایجاد جوش زیر پوستی

برای کاهش احتمال جوش زدن، فرد می تواند راهکارهای زیر را در نظر بگیرد:

  1. صورت را فقط دو بار در روز یا هنگام تعریق بشویید: پوستی که مستعد ایجاد جوش های زیر پوستی باشد، در صورت تمیز شدن و شستشوی مرتب، ممکن است تحریک شود.
  2. از مالش پوست صورت خودداری کنید: پوست مستعد جوش ممکن است دائما احساس چربی یا کثیفی داشته باشد اما نباید آن را دائما اسکراب کرد. اسکراب و مالش می تواند باعث تحریک بیشتر پوست و بدتر شدن آکنه شود.
  3. از محصولات مراقبت از پوستی که باعث ایجاد آکنه نمی شوند استفاده کنید: به دنبال محصولاتی بگردید که دارای برچسب های غیر کمدوژنیک، غیر آکنه زا یا فاقد روغن باشند.
  4. روبالشتی و سایر مواردی که صورت را لمس می کنند به طور مرتب بشویید: سلول های مرده و باکتری ها می توانند روی پارچه ها جمع شوند و منجر به بسته شدن منافذ پوست بشوند.
  5. به یک متخصص پوست مراجعه کنید: اگر بروز جوش های زیر پوستی به طور منظم ادامه پیدا کنند یا شدید شوند، یک متخصص پوست می تواند به درمان و کنترل آن ها کمک کند.

کلام آخر

جوش های زیر پوستی یکی از چالش برانگیزترین انواع آکنه هستند که بسیار سخت به درمان پاسخ می دهند. برای از بین بردن این جوش ها و در عین حال جلوگیری از آسیب دیدن پوست، زمان گذاشتن، صبر و پشتکار لازم است. اگر جوش زیر پوستی به هیچ درمان خانگی پاسخ نداد، مراجعه به متخصص پوست می تواند تاثیر گذار باشد. در صورت نیاز، تجویز داروهای کورتیزونی برای کاهش سریع تورم و بهبودی، ممکن است راه حل نهایی باشد. 

 

برای نصب اپلیکیشن هلیکس کلیک نمایید!
مشاوره آنلاین
| اطلاعات دارویی |
اطلاعات پزشکان
مطالب مرتبط
چگونه پوست صورت را پاکسازی کنیم؟
چه موقع برای آکنه صورت باید به متخصص پوست مراجعه کنید؟
علت پوست پوست شدن نوک سینه
دانه های سفید دور چشم
بوتاکس برای چه کسانی ضرر دارد؟
بیماری پسوریازیس
آخرین مطالب
درد مفصل
تفاوت ناتوانی جنسی و عقیم بودن (نازایی)
انواع سرفه و درمان
آسپارتام چیست؟
علت سنگین شدن سینه ها
امیکرون کودکان